5 - جهاد در راه خدا المقاتله مع العدو وحده ، لقوله تعالى « فَقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ » « 1 » در راه خدا جنگ كن ، حتى اگر تنها هم باشى ! يعنى رسول من ! اگر يك‌نفر هم در جنگ با دشمن حاضر نشود ، تو بايد به تنهايى در مقابل دشمن بجنگى ! نگو كه دشمن زياد است و من به تنهايى نمىتوانم با آنان بجنگم ، شمشير خود را از غلاف درآور و با دشمنان اسلام جنگ كن . قرآن مجيد چه‌قدر به صراحت دستور مىدهد ! اين موضوع فقط از خصايص پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم است ، نه بر انبياى گذشته ، نه بر أئمه معصومين و نه بر خلفاى راشدين ، بر هيچ‌كدام آنان واجب نبوده كه تنها در ميدان جنگ برود و با دشمن بجنگند ؛ ولى بر پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم اين موضوع واجب بوده است . در اين خصوص چند روايت نقل شده است كه از جمله مىفرمايد : « أن اللّه لم يكلّف‌أحداً بهذا غيرالنبىّالخاتم صلى الله عليه وآله و سلم « 2 » « ومع ذالك لم أرَ من ذكرها فى خصائصه صلى الله عليه وآله و سلم » ظاهراً در كلام فقها و دانشمندان پيش از خود نديده‌ام كه كسى اين موضوع را در خصايص پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم آورده باشد ؛ منتهى از آيه مباركه و احاديث اين موضوع دانسته مىشود كه حتى اگر پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم تنها هم مىبود بايد با دشمن جنگ مىكرد و حق فرار هم نداشت . در واقع اين است كه

--> ( 1 ) - نساء / آيه 84 ( 2 ) - بحار / طبعة الحديث ، ج 16 / 331 و 240 و 377